 |
|
|
YİNE Mİ YENİ YIL
|
İyi niyetimi muhafaza etmekle birlikte, her ‘yeni yıl’ için şüphelerim, endişelerim olduğunu söylemeliyim.
Belki de sırf içinde ‘yeni’ sıfatı olduğundan alerjim var bu söyleme! Çünkü; son zamanlarda ‘yeni’ sıfatı cümle içinde sık sık yeni zamlar, yeni vergiler, yeni yasaklar, yeni terör olayları, yeni gözaltılar, yeni tutuklamalar, yeni krizler, yeni iç karışıklıklar şeklinde kullanılır oldu.
O yüzden ‘yeni yıl’ denilince ister istemez huzursuzlanıyor, endişeleniyorum.
İyi niyetimi muhafaza ediyorum elbet.
Yeni doğan bebekler gibi, her yeni şeyin bir kokusu vardır. Doya doya içinize çekmek istediğiniz. Her yeni şeyin hayatınıza renk katan, heyecan verici, keyifli, gösterişli bir tarafı bulunur. Tril trildir. Sahip olmak, göstermek, paylaşmak istersiniz…
‘Yeni’ olan ‘yine’ olan değildir! Denenmemiş, kullanılmamış, tekrarlanmamıştır.
Bu yüzdendir ki yeni her şey, hep flört tadında olur. Sonradan böyle hatırlanır…
Ve zaten böyleyse – böyle olacaksa ‘yeni yılınızı tebrik ederiz’ diyelim ya da ‘nice nice yeni yıllara’ şeklinde tempo tutalım.
İyi niyetimi muhafaza etmekle birlikte, işin içinde hep bir kandırmaca olduğuna dair sezgilerim de pek güçlü. Ve bana öyle geliyor ki allanıp - pullanıp, yenilir – yutulur - iyi gelir diye, kucağımıza bırakılıyor bu kandırmacalar.
Bakınız; “Yeni yıldan beklentileriniz nedir?” sorusu, TV’lerin halk röportajlarında gündem konusu yine. Kim 500 milyar ister? – Milyoner olmak ister misiniz? – O ses Türkiye – Yetenek sizsiniz – Benimle dans eder misin? – Bu gün ne giysem programlarında gerekli olduğu gibi; cevap verirken en doğruyu bilmek, en iyisini yapmak zorunda da değilsiniz. Talih kuşunun başınıza konması da beklenmez.
Dile dileyebildiğin kadar. Sonuçta; biraz oyalan, biraz oyala… Gerçek kimin umurunda!
Hani aslında çok şeyde gözümüz
yok. Tatil istemiyoruz, balayı istemiyoruz, kat – yat – jeep – ihale istemiyoruz. Torpil, atama, milletvekili maaşı istemiyoruz. Hatta kuzu kuzu pirzolalarda dahi gözümüz yok!
Ama en azından bu yeni yılın; elektrik, su, doğalgaz, telefon, internet faturalarını, evlerin mutfak, çocukların okul masraflarını, giyim – kuşam giderlerini vs. borçlanmadan, banka kredisi almadan, kimselere boyun eğmeden, ödeyebileceğimiz bir yılın başlangıcı olmasını; çekilen sıkıntıların hafiflemesini istiyoruz.
Cahit Sıtkı Tarancı gibi; ne zengin – fakir/ ne sen – ben farkı olsun/ kış günü herkesin evi barkı olsun istiyoruz…
Ama olmuyor işte...
İyi niyetimi muhafaza etmekle birlikte; iktidardakiler, mal – mülk – sahiplerine her şeyin güllük gülistanlık olduğu bu memlekette; diğer taraftan her geçen gün biraz daha daralan - sık boğaz olan - çıkmaza girenlerin sayıca çoğunluk teşkil etmeye
başladığını görmezden
gelemiyorum.
Ve aslında yeni yıl gelmiş - eski yıl gitmiş mevzuatı da, madalyonun bu yüzünden bahsetmenin bir bahanesidir...
|
 |
2012-01-24
|
|
|
|
|
|
YİNE Mİ YENİ YIL
